impressions

impressions
warm autumn colours in Cologne

Samstag, 7. Juni 2014

ΓΙΟΥΡΓΚΕΝ ΡΟΜΠΦ * JÜRGEN ROMPF




Distomo: old school, now archeological museum

Στο σχολείο

Εκεί εκτελέστηκαν
οι άντρες που οι Γερμανοί
είχαν συλλάβει το πρωί
           Πεινασμένοι ήσαν και διψασμένοι
Μια μάνα είχε απλώσει τα χέρια
με το παιδί της
στον αλυσοδεμένο πατέρα
           για τον τελευταίο ασπασμό
Όταν ήχησαν οι σφαίρες,
ένα χελιδόνι πέταξε
πάνω από τα πτώματα
           Δεν ξαναγύρισαν ποτέ
Το δείλι πείνασαν τα πρόβατα
στα μαντριά
και τα φυτά ξεράθηκαν
           στους αγρούς

***

An der Schule

Dort wurden erschossen
die von den Deutschen am Morgen
gefangenen Männer
           Hungrig waren sie und durstig
Eine Mutter hatte ihr Kind
dem gefesselten Vater
noch einmal zum Abschied
         gereicht
Als die Schüsse verhallten,
flog eine Schwalbe über die
Leichen hinweg
          Sie kehrten nie wieder
Am Abend hungerten die Schafe
in den Ställen
und es vertrockneten die Pflanzen
           auf den Feldern


το καμπαναριό του Αγίου Νικολάου στην πάνω πλατεία



Παραμονή

Ξανά οι καμπάνες χτυπούν,
καλώντας στη λειτουργιά.
Διαπερνούν το φως
          σχίζουν τη σιωπή.
Ένα δροσερό αεράκι πιάνει
το τραγούδι
και το πάει σ' όλη τη χώρα
Γλυκά μελίσματα
που τα κουβαλούν μπάσοι
ξεσκίζει το παραπέτασμα
ένας τενόρος σε υψηλές νότες
σταύρωση, θάνατος
και θλίψη βαθιά
          Όμως κανένας θρίαμβος.
Ένα δροσερό αεράκι πιάνει
την ανάσα
των προσευχομένων
Ακόμα
την κρατά

***

Vorabend 
 
Noch einmal die Glocken,
die läuten zur Messe.
Sie brechen das Licht
           zerreißen die Stille.
Ein kühler Wind nimmt
auf den Gesang
und trägt ihn ins Land
Helle Melismen von
Bässen getragen
Vorhang zerreißend
ein hoher Tenor
Kreuzigung, Tod
und tiefes Leid
           Doch keinen Triumph.
Ein kühler Wind nimmt
auf den Atem
der Betenden
Er nimmt ihn
noch lange



λινοτυπία του Αντώνη Κανά




Άυπνη η νύχτα

του Μαρίνου Σιγούρου


Περιφέρεται εδώ κι εκεί, συναντά
τον γέροντα.
Που τα χέρια του είναι αδειανά.
Περπατούν μαζί
στους νυχτερινούς δρόμους.
Ακούν μηχανές, κι έπειτα πυροβολισμούς
κι ύστερα κραυγές που δεν θα σταματήσουν
ποτέ.
Μυρωδιά καμμένου από το απέναντι σπίτι
όπως όλα, φευγάτη κι αυτή
           σκάβει και χώνεται βαθιά μέσα στη μνήμη
Κι ύστερα βλέπει τα παιδιά
που επέζησαν τη μέρα τούτη
Μικρές σκιές
γονατισμένες
δίπλα στα πτώματα
της μάνας και του πατέρα
Κοιτά κατάματα τον γέρο
           Τώρα μπορεί να το αντέξει
Όχι, δεν είναι τρέλα
Μίσος βλέπει εν μέρει
(μέρος του εγκλήματος κι αυτό)
Μα πάνω απ' όλα νοιώθει
           τη θλίψη


Μαρίνος Σιγούρος, συγγραφέας του διηγήματος με τον τίτλο «Το πανηγύρι του θανάτου στο Δίστομο», στον τόμο (στα Γερμανικά): «Η Αντιγόνη ζει», νεοελληνικά διηγήματα, επιμέλεια έκδοσης: Μέλπω Αξιώτη και Δημήτρης Χατζής, εκδόσεις Verlag Volk und Welt, Βερολίνο 1961

***

Schlaflos die Nacht

für Marinos Sigouros


Er wandert umher, begegnet
dem Alten.
Dessen Hände sind leer.
Sie gehen gemeinsam
durch die nächtlichen Straßen.
Hören Motoren, dann Schüsse
dann Schreie, die nie mehr
verhallen.
Brandgeruch vom Haus gegenüber
flüchtig wie alles
           gräbt sich tief ins Gedächtnis hinein
Dann sieht er die Kinder
die den Tag überlebten
Kleine Schatten
die neben den Leichen
der ermordeten
Mütter und Väter knien
Er schaut dem Alten ins Gesicht
           Nun kann er‘s ertragen
Irre ist es nicht
Er sieht wohl den Hass
(auch dies das Verbrechen)
Doch spürt er vor allem
           die Trauer


Marinos Sigouros, Autor der Erzählung: ‚Das Fest des Todes in Distomo‘, in ‚Antigone lebt‘, neugriechische Erzählungen, Hrsg. Melpo Axiti und Dimitrios Hadzis, Verlag Volk und Welt, Berlin 1961
~~~~~
- τα ποιήματα είναι του Jürgen Rompf, γραμμένα στα Γερμανικά - η απόδοσή τους στα Ελληνικά είναι δική μου
- die Gedichte stammen von Jürgen Rompfs Feder - die Übersetzung ins Griechische habe ich besorgt
- οι φωτογραφίες είναι επίσης δικές του
- auch für die Fotos hat er alle Rechte

Keine Kommentare:

Kommentar veröffentlichen