impressions

impressions
poppies in Cologne

Freitag, 2. September 2011

ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ ΠΑΛΗΚΑΡΑΣ


Κόκκινη γραμμή

Την κόκκινη γραμμή που χάνεται
ακολουθώ
και χάνομαι
Σε αγκαλιές
που ανοίγουν και κλείνουν
σε γαλάζια μάτια που ζαλίζουν


Την κόκκινη γραμμή που χάνεται
ακολουθώ
και χάνομαι
στη σκόνη
στον άνεμο
στον καλπασμό
άλογων ανθρώπων
αφηνιασμένων ερωτευμένων


Την κόκκινη γραμμή που χάνεται...
μιας γυναίκας που γεννάει
μιας γυναίκας που γελάει


Την κόκκινη γραμμή που χάνεται...
μιας σφαίρας που κούρνιασε
στην καρδιά του αγαπημένου της


Την κόκκινη γραμμή...
κι ο πελαργός που προσγειώθηκε
στο καμπαναριό μιας εκκλησίας
πάντα η φωλιά του


Την κόκκινη γραμμή που χάνεται
στο άπειρο επ' άπειρο θ' ακολουθώ
και θα χαθώ
σε μια κόκκινη θάλασσα
μ' ενα κόκκινο άλογο
μέσα στο μαύρο σκοτάδι


κι έτσι κόκκινος κόκκινος καθώς θα γίνω
θα μοιάζω με φάρος
και θα ρίχνω το φως μου
στους άσπρους γλάρους
και στα καράβια του κόσμου.






APOSTOLIS PALIKARAS
Rote Linie


Der schwindenden roten Linie
folgend
verschwinde ich
in Arme
die sich öffnen und schließen
in blaue Augen, dem Schindel nah

Der schwindenden roten Linie
folgend
verschwinde ich
im Staub
im Wind
im Galopp
stummer Menschen
wildgewordener Verliebten

Der schwindenden roten Linie...
einer gebärenden Frau
einer lachenden Frau

Der schwindenden roten Linie...
einer Kugel, die sich einnistete
im Herzen ihres Geliebten

Der schwindenden roten Linie...
und der Storch, der gelandet ist
sein Nest immer
auf dem Glockenturm einer Kirche

Der schwindenden roten Linie
immerdar bis ins Unendliche werde ich folgen
und verschwinden
in ein rotes Meer
mit einem roten Pferd
in die schwarze Dunkelheit

und so knallrot, wie ich werde
werde ich einem Leuchtturm ähneln
und mein Licht ausstrahlen
auf die weißen Möwen
und die Schiffe der Welt.

(in meiner Übersetzung)