impressions

impressions
autumn in Cologne [foto by s.g.]

Mittwoch, 15. August 2018

BERTOLT BRECHT




Η μνήμη της ανθρωπότητας

Η μνήμη της ανθρωπότητας
για όσα δεινά υπέμεινε, είναι εκπληκτικά κοντόθωρη.
Η δύναμη της φαντασίας της για επερχόμενα δεινά,
ακόμα μικρότερη.

Οι περιγραφές
που έφτασαν ως τους πολίτες της Νέας Υόρκης
για της ατομικής βόμβας τον όλεθρο
πολύ λίγο τους τρόμαξαν προφανώς.
Οι δε πολίτες του Αμβούργου από ερείπια περιβάλλονται
κι όμως διστάζουν
το ανάστημά τους να σηκώσουν, ενάντια σε νέο πόλεμο.
Ο παγκόσμιος τρόμος της δεκαετίας του σαράντα, μοιάζει να έχει ξεχαστεί.
Η χτεσινή βροχή δε μας μουσκεύει, λένε πολλοί.

Την αναισθησία τούτη οφείλουμε
να καταπολεμήσουμε,
γιατί στο θάνατο οδηγεί.
Ήδη πολλοί είναι εκείνοι που μοιάζουν σήμερα νεκροί,
όμοιοι μ’ ανθρώπους που πίσω τους έχουν αφήσει
ό,τι τους περιμένει ακόμα, ελάχιστοι αντιστέκονται.

Και όμως, τίποτα να με πείσει δεν είναι ικανό
πως είναι μάταιο
με τη λογική να συνταχθώ, ενάντια στους εχθρούς της.
Ελάτε, να πούμε άλλη μια φορά τα χιλιοειπωμένα
για να μη λέμε αργότερα πως δεν ειπώθηκε αρκετά!
Ελάτε, να ανανεώσουμε τις προειδοποιήσεις
κι ας έχουν γίνει σκόνη μέσα στα στόματά μας!
Γιατί η ανθρωπότητα απειλείται από πολέμους
που, με τους παρελθόντες συγκρινόμενοι, πολύ φτωχοί φαντάζουν
και θα ’ρθουν, να ’στε σίγουροι, μην αμφιβάλλετε διόλου,
αν δεν κοπούν τα χέρια εκείνων
που τους προετοιμάζουν, δημόσια και αδιάντροπα.

[Η συμβολή του Μπέρτολτ Μπρεχτ στο Συνέδριο των Λαών για την Ειρήνη, Βιέννη, Δεκέμβριος 1952]

(σε δική μου μετάφραση)




foto: sophia georgallidis




Das Gedächtnis der Menschheit

Das Gedächtnis der Menschheit
für erduldete Leiden ist erstaunlich kurz.
Ihre Vorstellungsgabe für kommende
Leiden ist fast noch geringer.

Die Beschreibungen,
die der New Yorker
von den Gräueln der Atombombe erhielt,
schreckten ihn anscheinend nur wenig.
Der Hamburger ist noch umringt von den Ruinen,
und doch zögert er,
die Hand gegen einen neuen Krieg zu erheben.
Die weltweiten Schrecken der vierziger Jahre scheinen vergessen.
Der Regen von gestern macht uns nicht nass sagen viele.

Diese Abgestumpftheit ist es,
die wir zu bekämpfen haben,
ihr äußerster Grad ist der Tod.
Allzu viele kommen uns schon heute vor wie Tote,
wie Leute, die schon hinter sich haben,
was sie vor sich haben, so wenig tun sie dagegen.
 

Und doch wird nichts mich davon überzeugen,
dass es aussichtslos ist,
der Vernunft gegen ihre Feinde beizustehen.
Lasst uns das tausendmal Gesagte immer wieder sagen,
damit es nicht einmal zu wenig gesagt wurde!
Lasst uns die Warnungen erneuern,
und wenn sie schon wie Asche in unserem Mund sind!
Denn der Menschheit drohen Kriege,
gegen welche die vergangenen wie armselige Versuche sind,
und sie werden kommen ohne jeden Zweifel,
wenn denen, die sie in aller Öffentlichkeit vorbereiten,
nicht die Hände zerschlagen werden.

[Bertolt Brechts Beitrag für den Völkerkongress für den Frieden, Wien im Dezember 1952]

Freitag, 29. Juni 2018

TELLOS FILIS * ΤΕΛΛΟΣ ΦΙΛΗΣ


Faschismus ist kein Wort
hat keine Eigenschaftsbestimmung
enthält nichts Substantives in seiner Struktur

Faschismus ist deine Haltung
deine Abwesenheit
und hauptsächlich
dein Schweigen im wirklichen Leben


(in meiner Übertragung)

~*~*~*~

Ο φασισμός δεν είναι λέξη,
δεν είναι επιθετικός προσδιορισμός
δεν περιέχει ουσιαστικό στη σύνταξή του

Ο φασισμός είναι η στάση σου
η απουσία σου
και κυρίως
η σιωπή σου στην αληθινή ζωή.


 
foto: Tellos Filis - instagram



Du aber fehlst und ich friere so sehr
hast dich in die schwierigste Buchseite verkrochen
mitten unter unbekannten Wörtern und
im Grunde möchtest du mit mir Verstecken spielen
doch ich bin sehr alt geworden dieses Jahr

ich lernte Spiele mit Tränen kennen
und auch Partys der Abwesenheiten und Mittage der Fortgänge

man sagte mir, dies alles sei für die älteren Kinder
und ich bin sehr alt geworden dieses Jahr

hab keine Lust zu spielen
hab nicht
auch keine Lust zu suchen, dich,
du fehlst
es ist wahrscheinlich, dass auch ich fehle, nur weiß es nicht

und nicht mal die geringste Schneeflocke



* „Du aber fehlst“ ist ein Vers aus einem Lied von Lena Platonos

(in meiner Übertragung)

~*~*~*~

Βέβαια εσύ λείπεις κι εγώ κρυώνω
έχεις κρυφτεί στην πιο δύσκολη σελίδα του βιβλίου
ανάμεσα σε άγνωστες λέξεις και
κατά βάθος θες να παίξουμε κρυφτό
όμως εγώ μεγάλωσα πολύ φέτος

κάτι παιχνίδια δακρύων έμαθα,
κάτι πάρτυ απωλειών, κάτι μεσημέρια αναχωρήσεων

μου είπαν ότι αυτά είναι για τα μεγάλα παιδιά
και γω μεγάλωσα πολύ φέτος

δεν έχω διάθεση για παιχνίδι
δεν έχω
ούτε να σε βρω δεν έχω
λείπεις
πολύ πιθανό να λείπω κι εγώ και να μη το ξέρω

κι ούτε μια ελάχιστη νιφάδα χιόνι



* «Βέβαια εσύ λείπεις»: στίχος από τραγούδι της Λένας Πλάτωνος.


foto: Tellos Filis - instagram




Die Möwen kamen heute sogar bis zur Ajiou-Dimitriou-Straße, ich sah sie, in Höhe der antiken Stätte am Platz von Diikitirio nach Nahrung suchen, dachte zunächst, dass ich mich irre, das können doch unmöglich Möwen sein, sagte ich zu mir, bis einer dieser Vögel vor meinen sich wundernden Augen, den nur allzu bekannten Sinkflug auf den Korb mit Lebensmitteln einer älteren Frau unternahm… ein Schwarm von Menschen sammelte sich eilig dort, die Frau in Panik versetzt, der Vogel hatte ihr bereits den Brotlaib geraubt und flog weg, die anderen folgten ihm… soeben wurde die Zeit der Feste beendet, dachte ich


(in meiner Übertragung)

~*~*~*~

Οι γλάροι φτάσανε σήμερα μέχρι την Αγίου Δημητρίου, τους είδα σε άτακτη αναζήτηση τροφής, στο ύψος των αρχαίων της πλατείας Διοικητηρίου, σκέφτηκα στην αρχή πως κάνω λάθος, αποκλείεται να είναι γλάροι, είπα, ώσπου ένας τους έκανε, μπρος στα έκπληκτα μάτια μου, τη γνωστή κατακόρυφη πτήση πάνω στο ζεμπίλι με τα τρόφιμα μιας ηλικιωμένης κυρίας, που άρχισε να φωνάζει... κόσμος μαζεύτηκε, η γυναίκα σε πανικό, ο γλάρος ήδη της είχε πάρει τη φρατζόλα το ψωμί και πέταγε μακριά, οι άλλοι τον ακολουθούσαν... η περίοδος των εορτών μόλις τελείωσε, σκέφτηκα



[και τα τρία ποιήματα δημοσιεύτηκαν στη συλλογή του ποιητή «Το έσχατο έρμα» που κυκλοφόρησε τον Μάρτη του 2018 από τις εκδόσεις Πόλις]