impressions

impressions
poppies in Cologne

Mittwoch, 6. Juli 2016

FRIDA KAHLO



ΜΝΗΜΗ

Είχα χαμογελάσει. Αυτό μόνο. Μα ξαφνικά γνώριζα
μέσα στο βάθος της σιωπής μου,
πως με ακολουθούσε. Όπως η σκιά μου, ελαφριά δίχως ενοχή.
Τη νύχτα ακούστηκε ο λυγμός ενός τραγουδιού...
Οι Ινδιάνοι μάκρυναν και γέμισαν σαν τα φίδια τα σοκάκια της πόλης.
Μια άρπα και μια Jarana ήταν η μουσική, και τα χαμογελαστά, μελαχρινά κορίτσια
ήταν η ευτυχία.
Στο φόντο, πίσω από το «Zocalo», άστραφτε ένας ποταμός
και σκούραινε
μαζί και οι στιγμές της ζωής μου.
Μ' ακολουθούσε.
Στο τέλος κατέληξα κλαίγοντας και μόνη στο προαύλιο 
μιας ενοριακής εκκλησίας,
μες στην ασφάλεια που μου χάριζε η Μπολίτα-εσάρπα μου και μούσκεμα στα δάκρυα.

(δημοσιεύθηκε στο El Universal Ilustrado, 30.11.1922)

[η μετάφραση στα Ελληνικά είναι δική μου - από τα Γερμανικά]

~~~~~
https://www.youtube.com/watch?v=fcxNFUPD3WE
~~~~~

GEDÄCHTNIS

Ich hatte gelächelt. Nichts weiter. Aber plötzlich wusste ich
in der Tiefe meines Schweigens,
dass er mir folgte. Wie mein Schatten ohne Schuld und leicht.
In der Nacht shluchzte ein Lied...
Die Indios wurden länger und schlängelten sich durch die Gassen der Stadt.
Eine Harfe und eine Jarana waren die Musik, und die lächlenden dunkelhäutigen Mädchen
waren das Glück.
Im Hintergrund, hinter dem 'Zocalo' glänzte der Fluss
und wurde dunkler,
und die Augenblicke meines Lebens.
Er folgte mir.
Am Ende landete ich weinend und allein in der Vorhalle
der Gemeindekirche,
gechützt von meiner Bolita-Stola und durchnässt von Tränen.

(veröffentlicht in El Universal Ilustrado, 30.11.1922)

~~~~~
πηγή/Quelle: Gerry Souter, Frida Kahlo, Park Stone Press International 2007