impressions

impressions
warm autumn colours in Cologne

Montag, 23. November 2015

TELLOS FILIS * ΤΕΛΛΟΣ ΦΙΛΗΣ

Sonnabend

Es werden Monate vergehen, Jahre
und ich
was stell‘ ich bloß mit deinen Augen an?

Du legtest sie mir in die Hände und liefst fort
da stand ich nun und schaute dir nach

Seitdem nur Nacht
als hätte ich durch deine Augen das übrig gebliebene Licht entbehrt

Nicht vergessen sollte ich, eine Nacht in Erinnerung zu behalten
als ich da flüsterte:

„Manchmal
Wenn du mir Blicke zuwirfst – nunmehr selten mit Schuldgefühlen und Versprechen –
fühle ich, wie mein Fleisch Feuer fängt!“

Was stell‘ ich bloß mit deinen Augen an
jetzt, da das Schweigen beginnt.

(in meiner Übertragung, hier erstveröffentlicht)


artwork: Man Ray


Σάββατο

Θα περάσουν μήνες, χρόνια
και εγώ
τι θα κάνω με τα μάτια σου;

Τα ακούμπησες στα χέρια μου κι έφυγες τρέχοντας
έμεινα να σε κοιτάζω

Κι από τότε νύχτα
τα μάτια σου σα να μου στέρησαν το υπόλοιπο φως

Να θυμηθώ μια νύχτα να κρατήσω ως ανάμνηση
όταν ψιθύρισα:

„Μερικές φορές
όταν μου ρίχνεις ματιές – σπάνια πια με ενοχές και υποσχέσεις –
νιώθω την σάρκα μου να αρπάζει!“

Τι θα κάνω με τα μάτια σου
τώρα που αρχίζει η σιωπή.

(από την πρώτη του ποιητική συλλογή "Αποσιωποιητική ηλικία, εκδ. bibliothèque")

Montag, 5. Oktober 2015

YIANNIS EFTHYMIADIS * ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΘΥΜΙΑΔΗΣ

Wir sitzen nebeneinander auf den Kieselsteinen
Der Himmel ist herabgestiegen.
Du sprichst nicht; schaust tief in die Zeit hinein.
Du siehst mich in der Zukunft
meiner Vergangenheit. Ich dreh mich um, um dich zu sehen
und stelle fest: Ich sitze neben einem Felsen.
Eine weite Landschaft das Jahrhundert umher.
Steht da, mit weit geöffnetem Mund, einem Ungeheuer gleich,
um dich zu verschlingen.
Doch du hast kein Ende.

(in meiner Übertragung)




Edvard Munch: Zwei Menschen, die Einsamen


Καθόμαστε πλάι πλάι πάνω στα χαλίκια.
Ο ουρανός έχει κατέβει χαμηλά.
Δεν μιλάς· κοιτάζεις βαθιά μέσα στον χρόνο.
Κοιτάζεις εμένα στο μέλλον
του παρελθόντος μου. Γυρίζω να σε δω
και βλέπω: κάθομαι δίπλα σ’ έναν βράχο.
Γύρω μακρινό τοπίο ο αιώνας.
Χάσκει ανοιχτό, σαν τέρατος, το στόμα του
για να σε καταπιεί.
Όμως εσύ δεν έχεις τέλος.


(από την συλλογή του „Γράμματα στον πρίγκιπα“, 2010)

Dienstag, 8. September 2015

TELLOS FILIS * ΤΕΛΛΟΣ ΦΙΛΗΣ

Anti- was auch immer

In den sonnendurchfluteten Städten
bevor noch der Sommerregen fällt
dann, wenn der Wind beginnt, an den Kreuzungen Wirren zu stiften
dort
fühlst du plötzlich, was der Spruch bedeutet
„gegen den Strom“ zu sein
na gut, da ist auch die Einsamkeit
doch mehr als das ist da das Adrenalin des Andersartigen
des Schrägen
das in dir wuchert
und da
an der Kreuzung
weißt du, dass es sich lohnt
gegen den Strom zu sein
und nicht in der Herde mit dem sinnlosen Gelächter
und der Verlegenheit
Schweigen ist gut fürs Denken
für die Umsetzung in die Praxis
ist jedoch etwas anderes erforderlich
auch wenn dir niemand folgt…

(in meiner Übersetzung, hier erstveröffentlicht)


artwork: Man Ray (aus der ersten Gedichtsammlung von Tellos Filis)


Αντι- οτιδήποτε

Στις ηλιόλουστες πόλεις
πριν από τις καλοκαιρινές βροχές
τότε που ο άνεμος αρχίζει δίνες στα σταυροδρόμια
τότε εκεί
νιώθεις ξαφνικά η φράση τι σημαίνει
„ενάντια στο ρεύμα“
ωραία έχει και μοναξιά
αλλά πιο πολύ έχει την αδρεναλίνη του διαφορετικού
του αλλόκοτου
που σε θεριεύει
τότε εκεί
στο σταυροδρόμι
ξέρεις πως αξίζει
στο κόντρα να βρίσκεσαι
κι όχι στο κοπάδι με τα χαχανητά
και την αμηχανία
η σιωπή είναι καλή για την σκέψη
για την πράξη
άλλα είναι τα απαραίτητα

ακόμη κι αν δεν σε ακολουθεί κανείς...

(από την πρώτη του ποιητική συλλογή "Αποσιωποιητική ηλικία", εκδ. bibliothèque)

Freitag, 15. Mai 2015

YIANNIS EFTHYMIADIS * ΓΙΑΝΝΗΣ ΕΥΘΥΜΙΑΔΗΣ

DIE KÜSSE, DIE DU MIR NIEMALS GABST, ENTSINNE ICH

Die Küsse, die du mir niemals gabst, entsinne ich
Die Zärtlichkeiten, die ich nie erhielt
Könnte ich nur deine Hände küssen, die Medusen
Das wünsch ich mir…

Deinen Körper, den ich nie berührt, entsinne ich
Die Augen, deine steilen Abgründe
Und deine Blüten, die geschlossenen, die ich beschnupperte
Und öffnete…

(in meiner Übertragung)


art work: Gustav Klimt, the kiss


ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΑ ΦΙΛΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΟΥ ΕΔΩΣΕΣ

Θυμάμαι τα φιλιά που δεν μου έδωσες
Τα χάδια που ποτέ δεν έχω πάρει
Ας φίλαγα τα χέρια σου, τις μέδουσες
Μακάρι...

Θυμάμαι το κορμί σου που δεν άγγιξα
Τα μάτια, τους απόκρημνους βυθούς σου
Και τους κλειστούς που μύρισα και άνοιξα
Ανθούς σου...

(από τη συλλογή του «πάνω στο σώμα σου», εκδόσεις μικρή άρκτος 2014)

Mittwoch, 29. April 2015

EVANGELOS RIGAS * ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΡΗΓΑΣ

Das Leben deiner Seele
heißt Liebe…

Η ζωή της ψυχής σου
λέγεται Έρωτας...


Im Wirbel deines Atems

Unbeherrscht die Liebe
im Wirbel deines Atems
sucht sie nach Worten
in den riesigen Wellen.
Deine Gedanken versinken
im Herzschlag deines Kiels.
Du wirst meiner sein
Du wirst meine bleiben
Αlles was geblieben ist, 
Glühwürmchen in der Dunkelheit,
zu zeigen
dass ich noch lebe.
In dieser Stunde, da die Salzlake
die Gedanken lähmt, ringen die Wörter
mit dem Tod in großer Agonie.
Die Qual des Verlustes hat
kein Ende.
Wie sollte man so viel rot aushalten!

Στη δίνη της ανάσας σου

Ακυβέρνητος ο έρωτας
στη δίνη της ανάσας σου
ψάχνει για λόγια
στα πελώρια κύματα.
Βυθίζεται ο λογισμός
στο χτυποκάρδι της καρίνας.
Δικός μου θα είσαι
Δικιά μου θα μείνεις
πυγολαμπίδες στο σκοτάδι,
ό,τι απέμεινε να δείχνει
πως είμαι ακόμα ζωντανός.
Τούτη την ώρα που η αλμύρα
νεκρώνει τη σκέψη, οι λέξεις
χαροπαλεύουν στην αγωνία.
Τέλος δεν έχει το μαρτύριο
του χαμού.
Τόσο κόκκινο πώς να τ΄ αντέξεις!


foto: Sophia Georgallidis, sleeping eros in museum of Delphi


Weißt du was?

Während du schläfst,
wenn deine Träume
sich mit dem Nebel der Morgendämmerung vermischen
schweige ich
um deinen Atem nicht schwerer zu machen
Und ich lausche dem Leben zu
das so ruhig deinem Schlaf
entspringt!
Weiß du was?
es gibt nichts
was sich mit diesem Schweigen vergleichen lässt
vielleicht nur du
so wie du mich ansiehst
wenn ich dich liebe…

Ξέρεις κάτι;

Την ώρα που κοιμάσαι,
όταν τα όνειρά σου
μπλέκονται με την ομίχλη της αυγής
σωπαίνω
για να μη βαρύνω την ανάσα σου
Κι αφουγκράζομαι τη ζωή
που αναβλύζει έτσι ήρεμα
από τον ύπνο σου!
Ξέρεις κάτι;
δεν υπάρχει τίποτα
που να συγκρίνεται με τούτη τη σιωπή
ίσως μόνο πάλι εσύ
την ώρα που με κοιτάζεις
όταν μ΄ αγαπάς...


foto: Sophia Georgallidis, sunset in Sevasti


Es gibt manche Momente

Es gibt manche Momente, immer die gleichen
kurz bevor die Sonne sich schlafen legt
da schmerzen die Körper
Es ist die Zeit, da die Sonne
die Seelen spazieren führt
Sie spüren nicht, wie sehr sie brennen
einzig und allein vergnügen sie sich.

Είναι κάτι στιγμές

Είναι κάτι στιγμές, οι ίδιες πάντα
λίγο προτού ο ήλιος κοιμηθεί
που τα κορμιά πονάνε
Είναι η ώρα που βγάζει ο ήλιος
βόλτα τις ψυχές
Δε νοιώθουν πόσο καίγονται
αυτές γλεντάνε.



foto: Sophia Georgallidis, reflections in a street of Cologne


Reflektionen

Reflektionen
helles Schweigen
unsichtbare Schatten
sie schlafwandeln in der finstersten Dunkelheit
der Vergeblichkeit.
Wo sollte ein Fluchtweg gefunden werden
wenn die Liebe
der Spiegel ist!

Αντανακλάσεις

Αντανακλάσεις
φωτεινές σιωπές
αόρατες σκιές
υπνοβατούν στο ζοφερό σκοτάδι
της ματαιότητας.
Πού να βρεθεί διαφυγή
όταν ο έρωτας
είν΄ ο καθρέφτης!


Die Liebe, die den Tod nicht fürchtet
heißt Freiheit…

Ο έρωτας που αψηφά το θάνατο
λέγεται Ελευθερία...


Wenn der Gedanke versinkt
in Schweigen nur das Herz
ringt mit den Wellen

Όταν η σκέψη βουλιάζει
μες στη σιωπή μόνο η καρδιά
παλεύει με τα κύματα

~*~*~*~

Ich lief bis ich begriff
dass ich durch kleine Schritte
meinen Himmel berührte

Έτρεχα ώσπου κατάλαβα
πως με το βάδισμα
τον ουρανό μου άγγιξα



foto: Sophia Georgallidis, light over the sea


Öllampe

Wer sagte, dass der Blitz scheint und
verschwindet?
Mitten auf hoher See brennt eine Öllampe…

Λυχνάρι

Ποιος είπε πως η αστραπή περνά και
χάνεται;
Στα μεσοπέλαγα, λυχνάρι καίει...


Gibt es Herzen?

Gedränge
im Bewusstsein der Völker
sie suchen nach einem Ausweg im Notausgang.
Viel Sprengstoff.
Gibt es Herzen?

Καρδιές υπάρχουν;

Συνωστισμός
στις συνειδήσεις των λαών
ψάχνουν διέξοδο στην έξοδο κινδύνου.
Εκρηκτικά πολλά.
Καρδιές υπάρχουν;


Nackte Wahrheit

Unsere Ideen nehmen Gestalt an
wenn wir Schneidezähne bekommen.

Γυμνή αλήθεια

Οι ιδέες μας θα αποκτήσουν σάρκα και οστά
όταν εμείς θα αποκτήσουμε κοπτήρες.


Wenn Wahrheit brennt

Wenn Wahrheit brennt
zerstört sie nicht das Licht,
sie verdeckt deine Sonne.

Όταν καίγονται οι αλήθειες

Όταν καίγονται οι αλήθειες
δε συντρίβουν το σκοτάδι,
κρύβουν τον ήλιο σου.


Vor der großen Ernte
sieht die Wurzel kein Licht

Πριν το μεγάλο θερισμό
η ρίζα φως δε βλέπει


Unheilbar die Leute sie
haben keine Antworten
für die Kinder… Vermögen denn die Steine
das Wasser zu bedecken?

Αθεράπευτος ο κόσμος δεν
έχει απάντηση να δώσει στα
παιδιά... Μπορούν οι πέτρες
να σκεπάσουν τα νερά;


foto: Biobauer, Licht hinter Gittern


Wird ins Gefängnis das Licht
eingesperrt, ist’s seine Pflicht
des Lebens Willen die Gitter zu durchbrechen

Όταν το φως στις φυλακές
το κλείνουν, καθήκον του για
τη ζωή τα σίδερα να σπάσει

~~~~~
Alle hier veröffentlichten Übersetzungen ins Deutsche wurden von mir angefertigt.
Όλα τα ποιήματα είναι από την συλλογή "Ο κήπος του Ανάγερτου", iwrite.gr publications

Donnerstag, 5. Februar 2015

BERTOLT BRECHT * ΜΠΕΡΤΟΛΤ ΜΠΡΕΧΤ

ΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ!

Παραχωρήσεις να σας κάνουν οι κουφοί;
Και οι αχόρταγοι κάτι τις να σας δώσουν;
Θα σας ταΐσουνε οι λύκοι 
αντί να σας καταβροχθίσουν
Από ευγένεια
οι τίγρεις θα σας προσκαλέσουν
τα δόντια να τις βγάλετε!
ΑΥΤΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΤΕ!


(δική μου η μετάφραση)




foto: darioinafrica.blogspot.com


WORAUF WARTET IHR!

Dass die Tauben mit sich reden lassen
und dass die Unersättlichen
Euch etwas abgeben?
Die Wölfe werden Euch nähren
statt Euch zu verschlingen.
Aus Freundlichkeit
werden die Tiger Euch einladen
ihnen die Zähne zu ziehen!
DARAUF WARTET IHR!

Mittwoch, 21. Januar 2015

JANNIS KONDOS * ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΝΤΟΣ

Die Apotheke

Ich bin glücklich, wenn ich Musik höre und in meiner alten Apotheke mit dem Porzellan, den Medikamenten und dem spärlichen Licht wohne. Ich sitze da und wiege das Gewicht von Medizin und Wörtern ab – oftmals stelle ich nicht existierende Rezepturen zusammen –, arbeite jedoch konsequent und mit beispielhafter Geduld. Ohne mich von der Stelle zu rühren, schaue ich mir durch dir trüben Scheiben die Passanten an. Ich warte darauf, dass die Tür aufgeht und das Glöckchen ertönt, damit ich mühsam mein halb gelähmtes Bein erhebe, es bis zur Eingangstür schleife und den Kunden anlächeln kann. Sobald die Tür aufgeht, stürmen andere Zeiten – vergangene und zukünftige – hinein, und einen kurzen Moment lang verliere ich das Gleichgewicht. Doch finde es gleich wieder. Dann beginne ich erneut, die Waage und meinen Körper einer Prüfung zu unterziehen. Jahre lang mache ich Nachtdienst. Habe seit tausenden von Stunden nicht mehr geschlafen. Ich trinke alle Arzneimittel (Gedichte), die ich herstelle und trotzdem sterbe ich nicht. Vielmehr komme ich zu Kräften. Ich ziehe mir den schwarzen Mantel, den schwarzen Kopf über. Draußen schneit es, niemand hört.

(aus dem Griechischen von mir übertragen)





Το φαρμακείο

Είμαι ευτυχισμένος όταν ακούω μουσική και κατοικώ στο παλιό φαρμακείο, με τις πορσελάνες, τα φάρμακα, το λίγο φως. Κάθομαι και ζυγίζω ποσότητες φαρμάκων και λέξεων – εκτελώ πολλές φορές ανύπαρκτες συνταγές – όμως δουλεύω με συνέπεια και υπομονή υποδειγματική. Ακίνητος κοιτάζω πίσω από το θαμπό τζάμι τους περαστικούς. Περιμένω να ανοίξει η πόρτα, να ακουστεί το κουδουνάκι, να σηκώσω με κόπο το ημίπληκτο πόδι μου, να το σύρω μέχρι την είσοδο και να χαμογελάσω στον πελάτη. Όπως ανοίγει η πόρτα μπαίνουν μέσα άλλες εποχές – προηγούμενες και επόμενες – και χάνω για λίγο την ισορροπία μου. Τη βρίσκω αμέσως. Αρχίζω να παιδεύω πάλι τη ζυγαριά και το σώμα μου. Χρόνια διανυκτερεύω. Έχω να κοιμηθώ χιλιάδες ώρες. Πίνω όλα τα φάρμακα (ποιήματα) που φτιάχνω και δε λέω να πεθάνω. Μάλλον δυναμώνω. Φοράω το μαύρο παλτό, το μαύρο κεφάλι. Έξω χιονίζει, δεν ακούει κανείς.