impressions

impressions
warm autumn colours in Cologne

Sonntag, 9. Dezember 2012

MANOLIS MESSINIS * ΜΑΝΩΛΗΣ ΜΕΣΣΗΝΗΣ

Den anderen Erinnerungen
möge die Fantasie geben so viele Variationen sie will:

                Dem Meeresschäumen
                das die Finger des Schattens berühren
                auf den Tasten der Stunden wandernd
                oder auf eine dunklere Tönung
                die der Himmel in der Nacht annimmt
                während sie tiefer in den Horizont eindringt

                                              Aber jenem Bild
                                              das meine Augen streichelten,
                                              jenem Augenblick
                                              der regungslos bleibt auf meinen Lippen,
                                              hat die Fantasie nichts hinzuzufügen

*****

Στις άλλες μνήμες
όσες θέλει ας δίνει η φαντασία παραλλαγές:

                                 Στο άφρισμα της θάλασσας
                                 που αγγίζουν τα δάχτυλα των ίσκιων
                                 οδοιπορώντας πάνω στα πλήκτρα των ωρών
                                 ή σε μια πιο σκούρα απόχρωση
                                 που παίρνει ο ουρανός τη νύχτα
                                 καθώς βαθαίνει στον ορίζοντα

                                                       Αλλά σ' εκείνη την εικόνα
                                                       που χάιδεψαν τα μάτια μου,
                                                       σ' εκείνη τη στιγμή
                                                       που μένει ακίνητη στα χείλη μου,
                                                       η φαντασία τίποτα δεν έχει να προσθέσει



Eines Tages

Eines Tages,
vertrocknet vielleicht das Blut in unseren Adern,
erinnern sich vielleicht die Vögel nicht zu fliegen,
doch du wirst etwas sagen wollen
über alles, was du nicht getan und auch nicht gesagt;

dann
wirst du dich anstrengen, dich in deiner Geschichte zurechtzufinden
auf anderen Klängen,
und die Erinnerung, als ein prophetisches Wort,
wird hinter deinen Fersen kriechen –
Schicksal dir und auch Qual

*****

Κάποια μέρα

Κάποια μέρα,
ίσως να στραγγίξει το αίμα μες στις φλέβες,
ίσως να μη θυμούνται τα πουλιά να πετούν,
μα εσύ θα θελήσεις κάτι να πεις
για όσα δεν έκανες και όσα δεν είπες


τότε –

θα πασχίζεις να βρεις την άκρη της ιστορίας σου

σε άλλους ήχους πάνω,

και η μνήμη, ως Λόγος προφητικός,

πίσω απ' τις φτέρνες σου θα σέρνεται –

μοίρα και παιδεμός σου





Die Zelle

Ich zähle die Tage
sie vergehen lang gezogen und schwer
Desnachts schließe ich sie draußen vor der Tür ab
und morgens finde ich sie tot an der Schwelle

Eine zertretene Eidechse
jeder Tag, der zu gestern wird
Eine Eidechse
nachts kriecht sie in meinen Gedanken
- in jenen großen Momenten -
Ich habe sie wiedererkannt
Sie ist's die mich führt
dorthin, wo vertrocknete Seelen dursten
nach einem geborenen Atemzug

dort
im Garten der weißen Träume

*****

Το κελί

Μετρώ τις μέρες
που φεύγουν μεγάλες και βαριές
Τις κλειδώνω τη νύχτα έξω απ' την πόρτα
και το πρωί τις βρίσκω νεκρές στο κατώφλι

Μια πατημένη σαύρα
η κάθε μέρα που γίνεται χθες
Μια σαύρα
που σέρνεται στη σκέψη μου τις νύχτες
– εκείνες τις μεγάλες στιγμές –
Την έχω αναγνωρίσει
Είναι αυτή που με οδηγεί
εκεί που στεγνές ψυχές διψούν
ανάσα γεννημένη

εκεί
στον κήπο των λευκών ονείρων




Still

Der Blick, ein Brandmal –
dass er ganz langsam verfliegt ins Schweigen

Der Gedanke, Teile die nicht zueinander passen –
das Schweigen zu bringen und es auch fort zu jagen

und der stille Blick
tief und ausgebreitet
dass er sich Erwarten nährt

*****

Σιωπηλά

Το βλέμμα στίγμα –
να φεύγει λίγο λίγο στη σιωπή

Η σκέψη κομμάτια αταίριαστα –
να φέρνει και να διώχνει τη σιωπή

και η σιωπηλή ματιά
βαθιά και απλωμένη
να εκτρέφεται μια αναμονή




Oh ihr

Oh, ihr Wächter des ewigen Schweigens

wachsame Denker des Nichts

wirft endlich ab
die falsche Träne
die meinen Blick auslacht,

hört ihr nicht
das Klagelied der Wut?

*****

Ω, εσείς

Ω, εσείς φρουροί της αιώνιας σιωπής

άγρυπνοι στοχαστές του μηδενός

πετάξτε επιτέλους
το ψεύτικο δάκρυ
που τη ματιά μου κοροιδεύει,

δεν ακούτε
τον θρήνο της οργής;

*****

(Οι φωτογραφίες είναι όλες δικές μου
Alle Fotos sowie die Übersetzungen ins Deutsche stammen von mir)

Keine Kommentare:

Kommentar veröffentlichen