impressions

impressions
poppies in Cologne

Donnerstag, 16. August 2012

RICHARD DAVID PRECHT

«Μπαμπά, γιατί υπάρχουν όλα και όχι τίποτα;»



Ένας άντρας πηγαίνει στην Κίνα περίπατο σ' ένα δάσος. Ξαφνικά συμβαίνει κάτι το αναπάντεχο. Ένα βέλος τον πληγώνει σοβαρά. Και το ιδιαίτερο είναι ότι η άκρη του βέλους ήταν καλά πασαλειμένη με δηλητήριο. Με πολύ κόπο ο άντρας καταφέρνει να συρθεί ως το σπίτι του. Οι φίλοι κι οι συγγενείς του καλούν άμεσα έναν γιατρό, ο οποίος και καταφθάνει σε λίγο. Πριν όμως αφαιρέσει το βέλος, του λέει ο πληγωμένος:
«Στοπ! ένα λεπτό... Πριν μου αφαιρέσετε το βέλος, πείτε μου σας παρακαλώ ποιος το έριξε πάνω μου. Θέλω να το μάθω. Αμέσως! Ήταν ένας πολεμιστής; Ήταν ιερέας; Ήταν ένας πολίτης; Ή μήπως ένας αγρότης;»
«Δεν έχω ιδέα», απάντησε ο γιατρός και άπλωσε το χέρι του για να αφαιρέσει το δηλητηριώδες βέλος από το σώμα του πληγωμένου.
«Στοπ!» φωνάζει εκείνος. «Θέλω οπωσδήποτε πρωτύτερα να ξέρω: Από πού κατάγεται εκείνος που με πλήγωσε; Ήταν κοντός, ψηλός ή μεσαίου αναστήματος;»
«Κι πώς θέλετε να ξέρω εγώ κάτι τέτοιο;» αποκρίθηκε ο γιατρός. «Εσείς πάντως χρειάζεστε άμεση βοήθεια.»
«Όχι, όχι, πρώτα θα μου απαντήσετε στις ερωτήσεις! Τι χρώμα έχει το δέρμα του άντρα; Ήταν μαύρο,απλά σκούρο ή μήπως κίτρινο; Από ποιο χωριό ήταν; Ή μήπως κατάγεται από πύργο; Επίσης: τι τόξο χρησιμοποίησε για να ρίξει το βέλος; Κοντό ή μακρύ;
«Μα δεν το γνωρίζω, ειλικρινά!» είπε ο γιατρός με στόμφο. «Καθήστε, παρακαλώ, ήσυχα και...»
«Στοπ!» φωνάζει ο άντρας. «Πείτε μου το τώρα. Πρέπει να το ξέρω. Είναι για μένα το πιο σημαντικό απ' όλα: τι είδους χορδή είχε το τόξο; Ήταν χορδή ή σύρμα; Κι η άκρη του βέλους; Ήταν γυρτή, ίσια ή ...»
Εκείνη τη στιγμή οι δυνάμεις του εγκατέλειψαν τον άντρα. Το δηλητήριο είχε δράσει κι ο άντρας πέθανε στα χέρια του γιατρού, που δεν του ήταν γραφτό να του αφαιρέσει το βέλος.

...

«Όσκαρ, τι λες να έκανε λάθος ο άνθρωπος της ιστορίας μας;»
«Μα έπρεπε φυσικά να αφήσει να του αφαιρέσουν το βέλος.»
«Έτσι, χαμένος μέσα στις πολλές του ερωτήσεις ξέχασε το πιο Ουσιώδες και πιο σημαντικό. Αυτό που θέλει να μας διδάξει η ιστορία αυτή είναι ότι στη ζωή το πιο σπουδαίο δεν είναι να μάθουμε από πού προέρχεται κάτι και ποιος το δημιούργησε. Ούτε και γιατί υπάρχουν όλα. Γιατί το πραγματικά σημαντικότερο απ' όλα είναι η ίδια η ζωή! Το καταλαβαίνεις αυτό Όσκαρ;»
«Και φυσικά!»

Αρμονικά βαδίζουμε ο ένας δίπλα στον άλλον. Πατέρας και γιος, δυο άτομα που ψάχνουν την ευτυχία ανάμεσα σε άλλα τόσα δισεκατομμύρια.

«Μπαμπά, έχω άλλη μια ερώτηση...»
«Λέγε!»
«Τελικά ποιος έριξε το βέλος πάνω στον άντρα εκείνον;»
(η μετάφραση δική μου)



(Έτσι τελειώνει το βιβλίο του Richard David Precht: Warum gibt es alles und nicht nichts? (Γιατί υπάρχουν όλα και όχι τίποτα;)
Ο νέος στην ηλικία γερμανός φιλόσοφος Πρεχτ που εντυπωσίασε το γερμανικό αναγνωστικό (και όχι μόνο) κοινό της Γερμανίας πριν μερικά χρόνια με το βιβλίο του «Ποιος είμαι - και αν ναι, πόσοι;», ξαναπιάνει σε τούτο το βιβλίο το νήμα των βασικών ερωτήσεων που απασχόλησαν τους φιλοσόφους όλων των εποχών και προσπαθεί να εισαγάγει παιδιά στις απαντήσεις που είχαν δώσει...
Ως συνομιλητή του χρησιμοποιεί τον μικρό του γιο Όσκαρ, που στους ατέλειωτους περιπάτους τους στο Βερολίνο και τις επισκέψεις τους σε διάφορα μέρη του κάνει ερωτήσεις όπως: Γιατί υπάρχω; Είμαι εγώ πραγματικά εγώ; Τι είναι το πιο σημαντικό στη ζωή; Επιτρὲπεται να τρώμε τα ζώα; Γιατί οι άνθρωποι έχουν στενοχώριες; Τι είναι ελευθερία; κ.ά.π.)

Keine Kommentare:

Kommentar veröffentlichen