impressions

impressions
poppies in Sevasti - GR [foto by s.g.]

Samstag, 30. September 2017

TELLOS FILIS * ΤΕΛΛΟΣ ΦΙΛΗΣ



„Sie spielen unser Lied“

„Sie spielen unser Lied“ nicht mehr in den Sommertagen
und die Delfine wanderten in Zirkusse nach Belgien aus
einige Strandkiesel sind übriggeblieben
– Steine kann man wohl dazu nicht sagen –
und sehen dich verschwörerisch an am Strand
animieren dich
„wirf uns“ „wirf uns“
doch wir, versunken
in die Monitore
verpassen das Meer
überholen den Sommer
lehnen es ab, Mensch, ein revolutionäres Sonnenbad zu nehmen
überlassen den anderen sowohl die Küsten als auch den Sommer, sowohl die Versprechen als auch „unsere Lieder“
eine verschwörerische Gruppenlautlosigkeit
die den ersten Herbstregen erwartet
nicht weil sich etwas ändern wird
sondern damit er sich noch tiefer in die Verzweiflung seiner Zeit eindringt
ein Land, dem man versprochen hat, eine unendlich blaue Wiese von friedliebenden Menschen zu werden
aber dieses verwandelt sich in eine pechschwarze Landschaft der Amnesie.


(in meiner Übertragung)


 foto: Sophia Georgallidis


«Παίζουν το τραγούδι μας»

Τα καλοκαίρια πια δεν «παίζουν το τραγούδι μας»
και τα δελφίνια μετανάστευσαν σε τσίρκα του Βελγίου
κάτι βότσαλα παρέμειναν
– πέτρες δεν τα λες –
να σου κλείνουν το μάτι στην ακρογιαλιά
να σε προτρέπουν
«πέταξέ μας» «πέταξέ μας»
κι εμείς βυθισμένοι
στις οθόνες
να χάνουμε τη θάλασσα
να προσπερνάμε το καλοκαίρι
ν΄ αρνιόμαστε να κάνουμε επαναστατική ηλιοθεραπεία βρε αδελφέ
ν΄ αφήνουμε στους άλλους και τους αιγιαλούς και τα καλοκαίρια και τις υποσχέσεις και τα «τραγούδια μας»
μια συνωμοτική ομαδική αφωνία
που περιμένει τα πρωτοβρόχια
όχι για ν΄ αλλάξει κάτι
αλλά για να βυθιστεί ακόμη πιο βαθιά στην απελπισία του καιρού της,
μια χώρα που της έταξαν να γίνει ένα απέραντο γαλάζιο λιβάδι φιλήσυχων πολιτών
και μεταμορφώνεται στο πιο κατάμαυρο τοπίο αμνησίας

(από το βιβλιο του «Ένας απλός υπάλληλος βιντεοκλάμπ & άλλα κείμενα», εκδ. Εντευκτηρίου 2015)

Keine Kommentare:

Kommentar veröffentlichen