impressions

impressions
poppies in Cologne

Samstag, 30. Juli 2011

RAINER MARIA RILKE

Ωδή

Εσύ, που δεν σου λέω πως τις νυχτιές
κλαίω ξαπλωμένος,
που η ύπαρξή σου με κουράζει
ωσαν ένα νανούρισμα.
Σύ, που δεν μου λες ότι για μένα
ξάγρυπνη μένεις:
Τι θα 'λεγες αν
τούτο το μεγαλείο δεν το ξεδιψούσαμε
παρά μονάχα μέσα μας βαθειά τ' αντέχαμε;

- - - - -
Δες τους Ερωτευμένους
σαν τις εξομολογήσεις αρχινάν
ψεύδονται τόσο γρήγορα.
- - - - -

Εσύ μοναχικό με κάνεις. Κι εσένα μόνο να ανταλλάξω δύναμαι.
Για λίγο είσαι εσύ κι ύστερα πάλι είναι ο φλοίσβος
ή πάλι κάποιο άρωμα εξατμισμένο.
Αχ! Μέσ' απ' τα χέρια μου τα 'χασα όλα,
μονάχα εσύ δεν παύεις να γεννιέσαι:
και σε κρατώ σφιχτά, γιατί ποτέ δεν σε σταμάτησα.

Από τις σημειώσεις του Malte Laurids Brigge


(η μετάφραση δική μου)

***

Lied

Du, der ichs nicht sage, daß ich bei Nacht
weinend liege,
deren Wesen mich Müde macht
wie eine Wiege.
Du, die mir nicht sagt, wenn sie wacht
meinetwillen:
wie, wenn wir diese Pracht
ohne zu stillen
in uns ertrügen?
- - - - -
Sieh dir die Liebenden an,
wenn erst das Bekennen begann,
wie bald sie lügen.
- - - - -
Du machst mich allein. Dich einzig kann ich vertauschen.
Eine Weile bist du's, dann wieder ist es das Rauschen,
oder es ist ein Duft ohne Rest.
Ach, in den Armen hab ich sie alle verloren,
du nur, du wirst immer wieder geboren:
weil ich niemals dich anhielt, halt ich dich fest.


Aus den Aufzeichnungen des Malte Laurids Brigge

Keine Kommentare:

Kommentar veröffentlichen