impressions

impressions
poppies in Cologne

Dienstag, 29. Januar 2013

ALEXANDRA BAKONIKA * ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΜΠΑΚΟΝΙΚΑ


foto: ol@


Keinen einzigen Augenblick kann ich meinen Blick von dir wenden.
Du bist meine fixe Idee.
Und auch wenn ich mich noch nicht bekannt, nichts ändert sich.
Du bist das Wunder,
unerschütterlich, unverändert...

Ούτε λεπτό δεν μπορώ να πάρω το βλέμμα μου από πάνω σου.
Μου έχεις γίνει εμμονή.
Κι αν ακόμα δεν σου το ομολόγησα, τίποτα δεν αλλάζει.
Είσαι το θαύμα,
ακλόνητο, αναλλοίωτο...

***

Dein angebetetes Antlitz
habe ich in das Intimste
meines Ichs eingebettet
damit es mich entzückt...

Τη λατρεμένη μορφή σου
στο πιο μύχιο του εαυτού μου
την έχω ενσωματώσει
για να με εκστασιάζει...





DER BISSEN

Ohne dass ich damit rechnete
inmitten so vieler Menschen,
leidenschaftlich und zärtlich,
um meinen Mund direkt zu berühren
nahmst du einen Bissen mit deiner Gabel
und gabst mir zu essen.

(aus der Sammlung: Das nackte Paar, 1990)

Η ΜΠΟΥΚΙΑ

Χωρίς να το περιμένω
μέσα σε τόσο κόσμο,
με πόθο και τρυφερότητα,
για ν' αγγίξεις έμμεσα το στόμα μου
έκοψες μπουκιά με το πιρούνι σου
και μου έδωσες να φάω.

(«Το γυμνό ζευγάρι», Διαγώνιος 1990)



Auguste Rodin, sakuntala


NIEDERKNIEN

Ihre Worte waren klar:
„Aus Instinkt und Erfahrung gebe ich schwer nach.
Ich will, dass der Mann mich beharrlich belagert,
mich bietet, außer sich gerät meinetwegen.
Unvergesslich bleibt mir im Sinn ein Bewunderer
auf einer Reise.
Bevor wir uns aufs Bett legten und während ich noch da stand,
beugte er sich anbetungsvoll zu meinen Füßen und kniete ehrfürchtig nieder
vor meinen Körper
dann begann er, angefangen bei den Knien, mich zu küssen.“

(aus: Wollust und Macht, 2009)

ΜΕΤΑΝΟΙΕΣ

Ενάργεια είχαν τα λόγια της:
«Από ένστικτο και πείρα δύσκολα ενδίδω.
Θέλω ο άνδρας να με πολιορκεί επίμονα,
να παρακαλάει, να χάνει τον εαυτό του για χάρη μου.
Αλησμόνητος μένει στο μυαλό μου ένας θαυμαστής
σε κάποιο ταξίδι.
Πριν πέσουμε στο κρεβάτι κι όπως ήμουν όρθια,
με λατρεία έσκυψε στα πόδια μου, κι έκανε μετάνοιες
στο γυμνό μου σώμα,
μετά από τα γόνατα άρχισε να με φιλάει.»

(«Ηδονή και εξουσία», εκδ. Μεταίχμιο, 2009 )





DER BLEISTIFT

Deine merkwürdige Art, den Bleistift
zu halten, reizt mich.
Ich spüre den Druck auf dem Papier,
deine Berührung an der Spitze.
Deine Finger existieren
nehmen Gestalt an und sind
um den Bleistift verwoben
wie die Leidenschaft, die
meine Seele nährt.
Sogar wenn du schreibst, ergießt sich Sturm.

ΤΟ ΜΟΛΥΒΙ

Ο περίεργος τρόπος που κρατάς
το μολύβι μ' ερεθίζει.
Νιώθω την πίεσή σου στο χαρτί,
την αφή σου στην άκρη.
Τα δάκτυλά σου έχουν υπόσταση
και σχήμα κι είναι μπλεγμένα
γύρω απ' το μολύβι
σαν τον πόθο που τρέφει
την ψυχή μου.
Ακόμη κι όταν γράφεις χύνεται ορμή.


(alle Fotos ohne Quellenangabe sowie die Übersetzungen stammen von mir - όλες οι φωτογραφίες χωρίς αναφορά πηγής καθώς και οι μεταφράσεις στα Γερμανικά είναι δικές μου)

Kommentare:

  1. Φοβερή και θαυμάσια έκπληξη για μένα Σοφία μου, σ' ευχαριστώ θερμά από καρδιάς!!!

    AntwortenLöschen
  2. να είσαι πάντα καλά, Αλεξάνδρα μου!

    AntwortenLöschen