CHLOE KOUTSOUBELLI * ΧΛΟΗ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΕΛΗ

MEIN SCHATTEN

Rennt schneller als ich
dunkel halb zerstückelt
groß schlank riesig wütend
ungeschützt traurig
ich gehe schneller, will ihn berühren
er springt erschreckt weit weg
ist Berührungen nicht gewohnt fürchtet sich
zittert vor dem Licht, der Auflösung, den weiten Reisen
vor den Wörtern Brand-Spinnen
so jung dieser Schatten
ein kleines Mädchen mit Zöpfen
so schnell
so langsam
so unbedacht in seinem fließenden Wesen

Kleiner Luftschatten
wie lange meinst du wirst du noch existieren?


(in meiner Übertragung)

Η ΣΚΙΑ ΜΟΥ

Τρέχει πιο γρήγορα από μένα
μαύρη μισή κομματιασμένη
ψηλή λιγνή τεράστια θυμωμένη
ανυπεράσπιστη θλιμμένη
ταχύνω το βήμα, πάω να την αγγίξω
τινάζεται μακριά αλαφιασμένη
δεν έχει μάθει αγγίγματα φοβάται
τρέμει το φως την διάλυση τα μακρινά ταξίδια
τα λόγια αράχνες-πυρκαγιές
τόσο νέα αυτή η σκιά
ένα μικρό κορίτσι με πλεξούδες
τόσο γρήγορη
τόσο αργή
τόσο ανόητη μες στη ρευστότητά της

Μικρή σκιά αέρα
πόσο θαρρείς ακόμα θα υπάρχεις;


(από τη συλλογή: ΣΤΟΝ ΑΡΧΑΙΟ ΚΟΣΜΟ ΒΡΑΔΙΑΖΕΙ ΠΙΑ ΝΩΡΙΣ, εκδ. Γαβριηλίδης)