TITOS PATRIKIOS * ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ

EINIGE WARTEMINUTEN

Jeden Morgen zugedeckt im Bett

haben wir es schwer aus seiner Wärme zu schlüpfen

unsere verschwitze Unterwäsche zu wechseln

wenigstens einige Schritte zu gehen

uns das Gesicht zu waschen.

Und wenn nunmehr tausende von Morgen vergangen sind

an denen wir den Schutz der Decken verlassen

um uns in der feuchten Kälte zu bewegen

der Häuser, der Straßen, der Arbeitsorte

tun wir es vielleicht, weil wir etwas erhoffen? Oder

zwingen uns dazu Anweisungen, die nur Wenige ausnehmen?

In der embryonalen Stellung zusammengerollt

gewinnen wir jedenfalls einige Warteminuten

auf Dinge, die nie kommen werden, das wissen wir

einige Minuten flüchtiger Vergessenheit

von Dingen, die auf jeden Fall geschehen werden.

(in meiner Übertragung)

 foto: sophia georgallidis

ΛΙΓΑ ΛΕΠΤΑ ΑΝΑΜΟΝΗΣ

Κάθε πρωί κουκουλωμένοι στο κρεβάτι

έχουμε πρόβλημα να βγούμ' απ' τις κουβέρτες

ν' αλλάξουμε την ιδρωμένη μας φανέλα

να κάνουμε έστω λίγα βήματα

να ρίξουμε λίγο νερό στα μούτρα μας.

Κι αν πάνε χιλιάδες τώρα πρωινά

που αφήνουμε την προστασία των σκεπασμάτων

να κινηθούμε μέσα στη νοτισμένη ψύχρα

των σπιτιών, των δρόμων, των τόπων εργασίας

είναι γιατί σε κάτι ελπίζουμε; Ή μήπως

μας αναγκάζουν επιταγές που λίγους εξαιρούν;

Κουλουριασμένοι σε σχήμα εμβρύου

κερδίζουμε πάντως λίγα λεπτά αναμονής

πραγμάτων που ξέρουμε πως δεν θα 'ρθουν

λίγα λεπτά πρόσκαιρης λησμονιάς

πραγμάτων που οπωσδήποτε θα συμβούν.

(από την συλλογή του «Η αντίσταση των γεγονότων», 2000)

TELLOS FILIS * ΤΕΛΛΟΣ ΦΙΛΗΣ

„Sie spielen unser Lied“

„Sie spielen unser Lied“ nicht mehr in den Sommertagen

und die Delfine wanderten in Zirkusse nach Belgien aus

einige Strandkiesel sind übriggeblieben

– Steine kann man wohl dazu nicht sagen –

und sehen dich verschwörerisch an am Strand

animieren dich

„wirf uns“ „wirf uns“

doch wir, versunken

in die Monitore

verpassen das Meer

überholen den Sommer

lehnen es ab, Mensch, ein revolutionäres Sonnenbad zu nehmen

überlassen den anderen sowohl die Küsten als auch den Sommer, sowohl die Versprechen als auch „unsere Lieder“

eine verschwörerische Gruppenlautlosigkeit

die den ersten Herbstregen erwartet

nicht weil sich etwas ändern wird

sondern damit er sich noch tiefer in die Verzweiflung seiner Zeit eindringt

ein Land, dem man versprochen hat, eine unendlich blaue Wiese von friedliebenden Menschen zu werden

aber dieses verwandelt sich in eine pechschwarze Landschaft der Amnesie.

(in meiner Übertragung)

 foto: Sophia Georgallidis

«Παίζουν το τραγούδι μας»

Τα καλοκαίρια πια δεν «παίζουν το τραγούδι μας»

και τα δελφίνια μετανάστευσαν σε τσίρκα του Βελγίου

κάτι βότσαλα παρέμειναν

– πέτρες δεν τα λες –

να σου κλείνουν το μάτι στην ακρογιαλιά

να σε προτρέπουν

«πέταξέ μας» «πέταξέ μας»

κι εμείς βυθισμένοι

στις οθόνες

να χάνουμε τη θάλασσα

να προσπερνάμε το καλοκαίρι

ν΄ αρνιόμαστε να κάνουμε επαναστατική ηλιοθεραπεία βρε αδελφέ

ν΄ αφήνουμε στους άλλους και τους αιγιαλούς και τα καλοκαίρια και τις υποσχέσεις και τα «τραγούδια μας»

μια συνωμοτική ομαδική αφωνία

που περιμένει τα πρωτοβρόχια

όχι για ν΄ αλλάξει κάτι

αλλά για να βυθιστεί ακόμη πιο βαθιά στην απελπισία του καιρού της,

μια χώρα που της έταξαν να γίνει ένα απέραντο γαλάζιο λιβάδι φιλήσυχων πολιτών

και μεταμορφώνεται στο πιο κατάμαυρο τοπίο αμνησίας

(από το βιβλιο του «Ένας απλός υπάλληλος βιντεοκλάμπ & άλλα κείμενα», εκδ. Εντευκτηρίου 2015)

TELLOS FILIS * ΤΕΛΛΟΣ ΦΙΛΗΣ

AUGUST

Im August wechsle ich die Liebeslust

ziehe mir ein zerknittertes T-Shirt über

mit Schweißspuren unter den Achseln

auf diese Weise verkehre ich locker in den Gefühlen

bei kochend heißen Temperauren

in den leeren Städten

die Anderen sind nicht da, sie weilen an den Stränden

ich aber tauche in den Asphalt ein

Immer wenn ich mich ein wenig verbrenne

hole ich aus dem Rucksack das Schutzmittel gegen die Erinnerung

und reiße ein Wort aus dem Buch heraus

heute, als die Sonne unterging,

riss ich das Wort

„Ich halte aus“ ab

nahezu arrogant warf ich es in den Recycling-Behälter

und gab mich der Ausdauer hin

(in meiner Übersetzung)

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ

Τον Αύγουστο αλλάζω έρωτα

φοράω έναν μακό τσαλακωμένο

με ίχνη ιδρώτα στις μασχάλες

έτσι κυκλοφορώ με άνεση στα συναισθήματα

σε θερμοκρασίες βρασμού

στις άδειες πόλεις

οι άλλοι λείπουν στις ακτές

εγώ κάνω βουτιές στην άσφαλτο

Κάθε που καίγομαι λίγο

βγάζω το αντηλιακό μνήμης από το σακίδιο

και σκίζω μια λέξη από το βιβλίο

σήμερα την ώρα του ηλιοβασιλέματος

έσκισα τη λέξη

«Αντέχω»

με έπαρση την πέταξα στην ανακύκλωση

κι αφέθηκα στις αντοχές

ΤΕΛΛΟΣ ΦΙΛΗΣ

(από τη συλλογή του: "Ένας απλός υπάλληλος βιντεοκλάμπ & άλλα κείμενα", εκδόσεις Εντευκτηρίου, 2015)